بي تو رنجور و خسته بي تو تنهايم

بي تو رنگي ندارد گفته هايم

بي تو آسمان آبي نيست تيره رنگ است

بي تو عطري ندارد گلهايم

بي تو زمستان است هميشه و هر روز

بهار و شكوفه معني ندارد برايم

بي تو لبها به غصه بسته است

طراوتي ندارد شعرهايم

بي تو جاده ها بي انتها و بسته است

غبار گرفته اند گل خاطره هايم

بي تو گلستان چون صحراست و شقايق ، ياس

تمام لحظه ها مرده در زندگانيم

بي تو خورشيد به ماتم نشسته و غروب نمي كند

بيا و خنده ها را هديه بياور برايم

بي تو كوهها شكسته قامت شده اند و گلها پژمرده

ز پس كوههاي شكسته بشنو صدايم

بي تو فرياد مرده و بي صدا گشته

صدا تنها مرده و من داغدارم

بي تو ناله مي كنند تا سحر ترانه ها

و من بلبل بي آواز گلستانم

بي تو عشق معني ندارد برايم

بي تو حرفي ندارند قصه هايم

تقديم به آنكه هرگز فراموشش نخواهم كرد